TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN 2013 W LUBLINIE OKIEM UCZESTNIKA

Mariusz Orłowski

TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN 2013 W LUBLINIE OKIEM UCZESTNIKA

I nastał Dzień Pierwszy. Kościół Ewangelicko-Augsburski

Lubelski Tydzień Ekumeniczny zaczął się naprawdę wspaniale. Na początek piękne kazanie o. T. Dostatniego o przebaczeniu i miłości jako podstawach człowieczeństwa. Później jakże mądre słowa abpa S. Budzika o nicejsko-konstantynopolitańskim wyznaniu wiary jako fundamencie jedności chrześcijan różnych tradycji. Oby te słowa stały się w końcu ciałem… Na zakończenie poruszająca modlitwa dziękczynna pastora M. Maikowskiego za zbawienie ofiarowane nam przez Boga w Jezusie. To był niezwykły dzień.

I nastał Dzień Drugi. Kościół Starokatolicki Mariawitów

Na wstępie słowo zachęty ks. S. Rosiaka o jednej owczarni, którą tworzą wszyscy chrześcijanie, i jednym Pasterzu – Jezusie Chrystusie. Później korespondujące z tą wypowiedzią kazanie ks. A. Gontarka o chrześcijanach różnych tradycji, którzy są jedną, wielką, duchową rodziną i powinni szukać Boga w twarzy Innego. No i – niezaplanowana, lecz ciekawa – dyskusja z udziałem ks. S. Rosiaka i ks. dra S. Pawłowskiego po zakończeniu nabożeństwa. Takie nieformalne rozmowy naprawdę zbliżają ludzi.

I nastał Dzień Trzeci. Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny

Kazanie ks. dra S. Pawłowskiego o Bogu, który wzbudza w nas pragnienie do wszelkiego dobrego dzieła, w tym pragnienie jedności. Z pewnością to sam Bóg przez Ducha Świętego wlewa do naszych serc także pragnienie tego, abyśmy już nie tylko się tolerowali, ale akceptowali – jak pięknie ujął to na zakończenie nabożeństwa ks. A. Łoś. Ponieważ sam Bóg akceptuje nas takimi, jakimi jesteśmy, musimy akceptować Innych. To rodzaj imperatywu moralnego, papierka lakmusowego weryfikującego naszą wiarę. Zadanie na całe nasze życie.

I nastał Dzień Czwarty. Kościół Rzymskokatolicki, klasztor oo. Dominikanów – dyskusja panelowa nt. „Wiara i niewiara w życiu Polaków. Trzy tradycje: prawosławna, katolicka, ewangelicka”

Na początek celne spostrzeżenie ks. dra D. Chwastka, iż na praktykę wiary składają się zarówno treści, jak i akty wiary. Później piękna myśl – przytoczona przez ks. J. Szczura – o wierze jako drodze, którą Bóg i człowiek idą na spotkanie ze sobą. No i niezwykle cenna wypowiedź W. Samolińskiego o pułapkach identyfikacji polskości z katolicyzmem. Podsumowanie dyskusji to wniosek, że fenomen wiary jawi się jako dynamiczna rzeczywistość chrześcijańskiego życia, z którym zgodzili się wszyscy paneliści, ale odnoszę wrażenie, że podobne było odczucie wszystkich uczestników spotkania. Naprawdę warto było przybyć w to mroźne popołudnie do Dominikanów.

I nastał Dzień Piąty. Kościół Polskokatolicki

Za najcenniejszą myśl, która pojawiła się podczas tego nabożeństwa, uważam postawioną przez ks. prof. P. Kantykę tezę, że Bóg oczekuje od nas nawrócenia w trzech aspektach: indywidualnym, społecznym i eklezjalnym, aby przezwyciężyć grzech podziału. Myślę, że wszyscy możemy się pod tym podpisać, jednak odnoszę wrażenie, że owo nawrócenie eklezjalne jest w różnych Kościołach rozumiane odmiennie. O ile nawrócenie indywidualne i społeczne nie budzi większych kontrowersji, o tyle nawrócenie w wymiarze eklezjalnym nie jest już kwestią tak jednoznaczną. Ks. prof. P. Kantyka w swym kazaniu przedstawił tę kwestię z perspektywy katolickiej, do czego – jako katolik – miał prawo. Jednak w nieformalnych rozmowach po nabożeństwie zarysowały się też inne perspektywy postrzegania tego problemu. Na pewno w przyszłości warto na ten temat więcej dyskutować na szerszym forum.

I nastał Dzień Szósty. Kościół Zielonoświątkowy

Jedność niejedno ma imię – taki wniosek można wysnuć po wysłuchaniu kazania Genadija Zabłockiego, białoruskiego pastora, który przemawiał gościnnie w kaplicy Kościoła Zielonoświątkowego. W odróżnieniu od katolickiej wizji jedności, wyrażającej się w dążeniu do zgromadzenia wszystkich chrześcijan w jednym organizmie eklezjalnym, zaprezentował on koncepcję jedności charakterystyczną dla chrześcijaństwa wolnokościelnego. Zjednoczeni [w Chrystusie] są wszyscy wierzący, którzy realizują Wielki Nakaz Misyjny swego Mistrza. W takiej perspektywie Kościół/Kościoły jako instytucja przestaje być celem samym w sobie, ale staje się narzędziem do realizacji celu, jakim jest Wielkie Posłannictwo. W tej koncepcji jedności liczy się skuteczność w realizacji Wielkiego Nakazu Misyjnego, czego najlepszym gwarantem – według jej zwolenników – jest wielość i różnorodność narzędzi (Kościołów). To bardzo interesujące, że podczas dwóch kolejnych dni Tygodnia Modlitewnego zderzyły się ze sobą te dwie – jakże odmienne – wizje jedności chrześcijan.

I nastał Dzień Siódmy. Kościół Ewangelicko-Metodystyczny

Oto garść refleksji, które nasunęły mi się po wysłuchaniu kazania ks. dra S. Pawłowskiego o trzech rodzajach ekumenizmu. Otóż odnoszę wrażenie, że – mimo wzlotów i upadków – ciągle najlepiej w Polsce ma się ekumenizm naukowy/doktrynalny. Toczy się wiele dialogów teologicznych, ukazuje się sporo publikacji, jednak wszystko to nie ma w zasadzie żadnego przełożenia na ekumenizm duchowy i praktyczny. Weźmy pod uwagę tylko Lublin. Jeżeli chodzi o ekumenizm duchowy, to od kilkunastu lat ekumeniczną wspólnotę modlitwy tworzy kilkadziesiąt tych samych osób, co w skali tak dużego miasta jest kroplą w morzu. Ogromne rzesze wiernych nie mają nawet pojęcia o istnieniu czegoś takiego jak Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Niestety, nie we wszystkich parafiach wierni są informowani o Tygodniu Modlitewnym, za co odpowiedzialni są proboszczowie lekceważący kwestię jedności chrześcijan. Jeszcze gorzej jest w Lublinie, i całej Polsce, z ekumenizmem praktycznym. Na palcach jednej ręki da się policzyć ekumeniczne inicjatywy społeczne, których celem jest służba innym ludziom. W takich okolicznościach kluczową kwestią staje się właściwa formacja przyszłych duszpasterzy. Nie zmieni się nic, jeżeli ekumenizm nadal będzie postrzegany jako fanaberia wąskiego grona duchownych.

I nastał Dzień… Ósmy. Kościół Rzymskokatolicki

Do najcenniejszym myśli tego dnia zaliczyć należy wypowiedzi hierarchów dwóch Kościołów siostrzanych: prawosławnego i katolickiego. Abp Abel, nawiązując w swym kazaniu do „Hymnu o miłości”, który w jego odczuciu stanowi sedno nauczania apostoła Pawła, stwierdził, że największym przejawem miłości jest praktyka otwartości. W swym komentarzu do homilii wygłoszonej przez abpa Abla bp M. Cisło podkreślił z kolei, iż ogłoszony w Kościele katolickim – w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II – Rok Wiary jest dobrym pretekstem, by dokonać rachunku sumienia m.in. w kwestii dialogu ekumenicznego. Bp M. Cisło zostawił nas z pytaniem otwartym, które może być znakomitym podsumowaniem całego lubelskiego Tygodnia Modlitewnego i punktem wyjścia do dalszej ekumenicznej dyskusji: Czy zależy nam na jedności chrześcijan?

No właśnie. Czy naprawdę zależy nam na jedności? A jeśli tak, to komu?

Epilog. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego – Międzywyznaniowe Nabożeństwo Dziękczynne z okazji Międzynarodowego Dnia Wolności Religijnej

Wstrząsająca relacja I. Zamkowskiej ze Stowarzyszenia „Głos Prześladowanych Chrześcijan” o szykanowaniu wyznawców Jezusa za składanie świadectwa wiary zakończyła się modlitwą – której przewodzili duchowni różnych Kościołów – o kraje, w których rozwój sytuacji politycznej prowadzi do ograniczania wolność religijnej i praw mniejszości. Dopełnieniem sprawozdania I. Zamkowskiej okazało się kazanie pastora G. Korczyca o granicach ludzkiej wolności w perspektywie biblijnej.

Watro dodać, że zdaniem ekspertów misji Release International (RI) z Wielkiej Brytanii najpoważniejszym zagrożeniem dla chrześcijan w 2013 r. będą wstrząsy polityczne i społeczne, do jakich od ponad dwóch lat dochodzi w krajach islamskich. Eksperci RI wskazali na trzy główne źródła prześladowań wyznawców Chrystusa w bieżącym roku: fundamentalizm islamski, państwa totalitarne, takie jak Korea Północna, oraz Indie, w których przybiera na sile wojujący hinduizm.

PS. Alternatywny Tydzień Modlitw?

Należy odnotować, że w dniach 13-20 stycznia 2013 r. odbył się też Tydzień Modlitwy Aliansu Ewangelicznego, który obchodzono pod hasłem „Chodząc z Bogiem”. Jak się okazuje, temat Oktawy Modlitw AE był bardzo podobny do tego wybranego na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan…

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.